Schaut Video - VideoBild.com
Tags : mito
spot
rss
security
friends
interijeri
The
muzika
brak
gmail
strip
auspuh tomos
t portal
blackandwhite
poslovni softver
Au
ivo Fabijan
macro
toyota
june
seattle
travel
video
banka
lepi
gusle
ve
tech
utvara
pjesme
reggae
rfid
gfk
marko
newzealand
medicinar
prah
preporuka
osijek031
garden
Seiten: 1 2 3 4 5 6 7 8
jedinica
Benützer: Jastreb |
SAJ - Specijalna Antiteroristicka Jedinica (Part 1) SPECIJALNA ANTITERORISTICKA JEDINICA (SAJ) Special Antiterrorist Unit The Specijalna Antiteroristicka Jedinica (SAJ), Serbia's prime counter-terrorist unit, was created in 1995 with Radovan Stojicic Badza as its first commander. The unit is under the control of the Ministry of Interior (MUP), specifically by Gen. Obrad Stejanovic, the head of all special units of the MUP. After Stojicic, the unit's commander was a Zoran Simovic Tutinac, and the latest commander is said to be Zivko Trajkovic. Initially headquartered at the Belgrade airport, they were relocated to Batajnica, while maintaining a training center at Paklenink, complete with a model town to practice close quarters battle (CQB) and other skills. Originally, the SAJ numbered around 200 men, but during the recent year, that number is reported to have grown to around 500. The SAJ concerns itself with "extraordinary situations," such as combating terrorism, insurgency, organized crime, hostage situations and high risk warrant executions, as well as VIP protection. A secret unit is said to exist within the SAJ, which provides protection for the Serbian president, as well as important figures and businessmen. Like counter-terrorist units around the world, the SAJ is better equipped and funded than ordinary police and military units. In contrast to other special units of the MUP or of the Yugoslav Army who use the M-70/80 line of assault rifles, the SAJ is equipped with MP5 variants, H&K G3 SSG sniper rifles, and various other Western weapons. Sophisticated communications are also at the SAJ's disposal. For transportation, the SAJ is said to employ US-built Jet Ranger and Long Ranger helicopters, and it is probable that if needed, they can draw on other police and army resources if needed. They are reported to favor the Austrian Pinzgauer 6x6 all-terrain vehicle, and for urban operations in Kosovo, the SAJ reportedly used white Audis and black BMW cars. There are reports of the unit having T-55 tanks, Praga mobile AAA guns and helicopter gunships, but it is more likely that these were army vehicles used in support of SAJ operations. There is some confusion and conflicting reports about the uniforms the SAJ uses. It is almost certain that there is a variety of uniforms used for a variety of types of operations. It is also almost certain that uniforms that are used give a tactical advantage and camouflage, therefore, reports of black uniforms and the standard blue disruptive camouflage BDUs used by Serbian police special units, and reported by the Organization for Security and Cooperation in Europe (OSCE), can be trusted. Furthermore, pictures of SAJ operators show green woodland camouflage being worn. A report by the Human Rights Watch (HRW) cites ridiculous accounts of the SAJ wearing yellow uniforms. Other versions have them in brown and cream uniforms, but these are more likely to be paramilitary units. Often, SAJ operators can be distinguished from the PJP special units since they wear balaclavas. Body armor and assault vests with the word "Policija" are also worn. As for insignia, one report says that a patch with the "SAJ" acronym was worn by the operators, but this cannot be confirmed. The SAJ has been most active in the Serbian province of Kosovo during 1998 and 1999. However, SAJ operators were reported to have been present, in civilian garb, during the 1996/97 public demonstrations in Belgrade to assist in crowd control. SAJ was deployed to Kosovo in 1998, and allegedly participated in operations in Drenica, Obrinje and Pec, where they are accused of committing numerous war crimes. However, it has not been proven whether those involved were actually members of the SAJ. One of the biggest operations was breaking up the concentration of KLA forces in the village of Donji Prekaz. Together with other special MUP units, the SAJ shelled the village and attacked it until it flushed out the guerrillas. It is not known whether operators of the SAJ were present during the October 2000 demonstrations in Belgrade. Tags: SAJ MUP srbija serbian special unit SWAT police antiterrorist force yugoslavia serbia |
Benützer: Jastreb |
JSO - Jedinica za Specijalne Operacije (Crvene Beretke) JEDINICA ZA SPECIALNE OPERACIJE (JSO) Unit for Special Operations The JSO is one of the most secretive Serbian special operations units, placed under the control of the State Security Service (SDB). The unit's first commander was Franko "Frenki" Simatovic, a veteran of the wars in Croatia and Bosnia, and he is also assumed to have been the Chief of Special Forces of State Security. The direct action element of the SDB was first formed in 1991 under the name Jedinica za posebnu namenu (JPN), and was renamed to Jedinica za Specijalne Operacije (JSO) soon after. Detailed information about the JSO is very hard to come by and verify, but a general picture can be put together using various sources. The JSO is sometimes considered to be a paramilitary force, rather than a government special operations unit, and goes by several nicknames including, "Frenkijevci," after the commander Franko Simatovic, and the "Red Berets." They are primarily used for "black" operations, including assassinations and surgical strikes against suspected terrorists. The chain of command that the JSO goes through is unclear, but it has been reported that they answered directly to Milosevic during the conflict in Kosovo. There have been a lot of rumors concerning the JSO, both about their activities and their appearances. Reports have members of the JSO wearing cowboy hats, pigtails, black uniforms, uniforms of the Ministry of Interior and cream-colored uniforms. They have been accused of vast slaughters of civilians and have been named as taking part in ethnic cleansing in Kosovo. These reports cannot be confirmed, and cannot be accurately attributed to the JSO as there were a number of paramilitary formations operating in Kosovo with similar uniforms and appearances. Former members of the JSO cite the unit as being a highly disciplined force of operators tasked with carrying out operations for the Serbian government. A former JSO member, cites the force as being involved in assassination and other forms of special missions, and compares it to units of many other governments who are unofficially tasked with the same thing. According to him, a 1000-strong JSO contingent arrived in Kosovo in February 1999, citing their mission as being to "completely destroy the Kosovo Liberation Army (KLA), their bases and their illegal country." He maintains the unit was composed only of professional soldiers. "We were professionals. We weren't interested in killing women and children. Our job was to destroy the KLA, and we did that." In his opinion, people capable of committing massacres and mutilating civilians should be executed. The JSO was said to be deployed around Kosovo in pursuit of Albanian guerrillas. There have been rumours that the unit had also been deployed to Montenegro in anticipation of civil unrest there. Numerous reports have the JSO present in Belgrade on October 5, 2000, during the uprising against former Serb president Slobodan Milosevic. Apparently, JSO operators were easily identifiable in high-quality equipment, but they did not act against the demonstrators, and stood by instead. It has been reported that elements of JSO have also been deployed to the area around Presevo Valley and the region around Bujanovac to combat the rising Albanian insurgency there. However, the government says they did not enter the buffer zone along with other Serbian special operations units in March of 2001. The current commander is said to be a man nicknamed "Legion," a veteran of the Foreign Legion and the wars in Bosnia and Croatia. The JSO is said to have favored wearing green hats, and were easily recognized by the high quality of their equipment and weapons, which were Western in origin. Their uniforms have been reported as being either green or cream coloured. Favoured mode of transportation are several US-built 'Hummer' all purpose vehicles. These were civilian models that were locally armoured and armed in Serbia. The Hummers are usually armed with M2 HB .50 cal machine guns, or two AGS-17 automatic grenade launchers. In addition, the JSO operates one "Grizzly" armoured personnel carrier that was captured from Canadian peacekeeping forces in Bosnia. For air transportation, the unit has at their disposal two Mil Mi-17 helicopters - one in a gunship configuration fitted with unguided rockets, and another in a VIP configuration. (Thanks to VM for this info) According to Milos, the former JSO operator, operators were paid $8,000 monthly, in addition to hazard pay. Tags: Special unit srbija antiterrorsist jso crvene beretke legija milorad lukovic serbia yugoslavia serbian security forces |
![Legija - Jedinica za specijalne Operacije[JSO]](http://i4.ytimg.com/vi/cfDmR8hIbGg/default.jpg)
Benützer: nemanja08 |
Legija - Jedinica za specijalne Operacije[JSO] Legija kapiten jedinice-crvene beretke Tags: legija jedinica |
Benützer: abram22cro |
Jedinica za specijalne operacije (JSO) - 1. dio Dokumentarni film "Jedinica", 1. dio Tags: jedinica jso crvene beretke čitulja jateletitele croatia mafia legija antiterrorist special union |
Benützer: gospodarska2602 |
GS - HRT2 - SUČELJAVANJE, 10. IZBORNA JEDINICA GOSPODARSKA STRANKA, PARLAMENTARNI IZBORI 2007. Tags: Gospodarstvo Stranka Gospodarska HRT2 Zadar Krvavac Split Hrvatska Stjepan Gnječ Frano Matušić HDZ |
Benützer: nemanja08 |
SAJ = Specijalna Antiteroristicka jedinica [CAJ] Tags: crvene beretke CAJ legija |
Benützer: mahallabosna |
specijalna jedinica DELTA Obuka pripadnika DELTA JEDINICE ARBIH Tags: ARMIJA BIH BOSNA ZELENE BERETKE ALIJA JELAH TESANJ ZENICA IRAK IRAN WAR FIGHTS teslic tesanj borbe holy war |
Benützer: batan83cazin |
Jedinica www.cazin.net http://forum.cazin.org tnx pa3um Tags: cazin autonomija rat 503 slavna. brigada bosna odbrana jedinica |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 7/16 Jedinica - Crvene beretke 7/16 Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 12 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 4 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 9 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 11 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 1/16 Jedinica - Crvene beretke 1/16 Ovaj serijal je rađen u produkciji nedeljnika Vreme i RTV B92, a otkriva mnoge nepoznate detalje o Jedinici za specijalne operacije. Autor ovog dokumentarnog serijala i novinar nedeljnika Vreme, Filip Švarm, kaže da je njegov film neispričana priča o Crvenim beretkama. Švarm kaže da za film mnogi protagonisti događaja nisu hteli da govore, dok niko iz državnih organa ili iz policije nije hteo ni neformalno da učestvuje. U filmu ima mnogo do sada neobjavljenih snimaka raznih akcija ove jedinice, a u filmu govore Dragan Vasiljković poznatiji kao Kapetan Dragan, koji je bio jedan od prvih komadanata Jedinice, general Vojske Republike Srpske, Manojlo Milovanović kao i sami pripadnici jedinice. Profesor Vojin Dimitrijević, iz Beogradskog centra za ljudska prava ocenjuje da se radi o pravom antiratnom filmu: "Ne znam da li će poruka fima biti prosleđena svim delovima našeg društva jer televizija na kojoj će biti prikazan oni koji ne znaju šta je ova jedinica bila, nju i ne gledaju. Poruka je da je ovo jedan pravi antiratni film koji jasno pokazuje svu dekadentnost rata na ovim prostorima u kojima su se oni koji su okrvavili ruke slavili". Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 2/16 Jedinica - Crvene beretke 2/16 Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 6/16 Jedinica - Crvene beretke 6/16 Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 3/16 Jedinica - Crvene beretke 3/16 Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 4/16 Jedinica - Crvene beretke 4/16 Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 5/16 Jedinica - Crvene beretke 5/16 Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 1 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 2 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 5 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 8/16 Jedinica - Crvene beretke 8/16 Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 10 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 15/16 Jedinica - Crvene beretke 15/16 Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 16 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 3 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 7 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Benützer: chelican |
Jedinica - Crvene beretke 12/16 Jedinica - Crvene beretke 12/16 Tags: Jedinica za Specijalne Operacije JSO Crvene beretke Jugoslavija Svarm Raznjatovic Arkan Lukovic Legija Kapetan Dragan |
Benützer: kefalo84 |
Jedinica CEO Serijal part 15 of 17 Ko su "Crvene beretke" Momci iz Brazila??? "Frenkijevci" su ostavili tragove u boji svojih beretki od Knina do Kline. Među mnoštvom vojnih i policijskih specijalnih jedinica tadasnje Jugoslavije ne postoji tajanstvenija grupa od Jedinice za specijalne operacije (JSO), borbene formacije Resora državne bezbednosti, poznate i pod "narodnim" imenom "Crvene beretke" ili "Frenkijevci". Ova jedinica je bila toliko tajanstvena da prvih nekoliko godina nakon formiranja zvanično nije ni postojala i praktično je delovala izvan svakog sistema; tek pred kraj rata u Bosni dobila je svoje zvanično ime i kolikotoliko definisano mesto, ali je ostala obavijena velom tajni. Jedinica vuče korene iz 1991, kada je državi naglo zafalilo boraca za rat u kome nije učestvovala. S obzirom na to da je odziv na mobilizaciju JNA za hrvatsko ratište bio minimalan (u Beogradu ispod 10 odsto), bilo je neophodno osloniti se na dobrovoljce. Takvi su regrutovani iz redova fudbalskih navijača, pristalica Srpske radikalne stranke i Srpske narodne obnove, a bilo je, bogami, i slučajeva da su nasilni kriminalci dobijali skraćenje ili čak oslobađanje od kazne u zamenu za doprinos u "odbrani golorukog naroda". Problem je bio u tome što su takve jedinice, koje su često nosile imena grabljivih životinja ("Tigrovi", "Panteri", "Profini lavovi", "Žute ose"...), bile onakve kakav im je bio sastav: nedisciplinovane, sklone krađi i ubistvima iz čisto materijalnih pobuda, i bez dovoljno sluha za više nacionalne interese onih koji su ih poslali. Stoga se već prve ratne godine pojavila potreba za posebnom paravojnom jedinicom čiji bi glavni zadatak bio da odrađuje ono što drugi nisu hteli ili smeli, a sporedni da pazi da ostala menažerija sasvim ne podivlja i ne odmetne se. Glavni posao oko formiranja ove grupe zapao je tadašnjem šefu Državne bezbednosti Jovici Stanišiću, ali je ništa manje važan bio Mihalj Kertes, koji je 1991. bio ministar bez portfelja u Vladi Srbije. "Terenski" deo pripao je Stanišićevom pomoćniku Franku Simatoviću Frenkiju, i njegov nadimak postao je eponim za celu grupu čak i nakon što se Simatović, napredujući u službi, izdigao visoko iznad "terenskih" poslova. Pošto je bila tajna, jedinica nije imala oznake i jedino po čemu su se izdvajali bile su crvene beretke, po kojima su dobili drugo nezvanično ime. Regrutni sastav "Crvenih beretki" bio je kao i kod ostalih paravojnih jedinica (s koca i konopca), samo su kriterijumi bili stroži, s osloncem na poznavanje borilačkih veština i spremnost da se bez pogovora izvrši svako naređenje. Ljudi za "Crvene beretke" vrbovali su se iz drugih paravojnih jedinica (najviše iz Arkanovih "Tigrova"), ali i direktno iz zatvora. Istaknuti članovi poznati su uglavnom po nadimcima (Legija, Major Fića, Cema, Žika Crnogorac, Pera Divljak...). Oni koji im znaju prava imena ne vole da ih pominju, a čak i o nadimcima pričaju šapatom. Glavni centar za obuku bio je u Kuli kod Vrbasa, (koji je NATO više puta raketirao) ali su slični logori postojali i na Tari, a tokom rata (1991--1995) i u Pajzošu (Slavonija) i Tikvešu (Baranja). Sastav im nikad nije prelazio 300 ljudi, ali su uvek raspolagali najsavremenijom opremom i oružjem, uključjući i protivavionske sisteme. "Frenkijevci" su se pojavljivali širom srpskih zemalja, gde god je trebalo odraditi neki naročito prljav posao, a takvih poslova je u Hrvatskoj i Bosni bilo mnogo. Ne retko, bili su angažovani u razrešavanju raznih prekodrinskih srpsko-srpskih sporova, koje su okončavali diskretno, brutalno i efikasno. Najviši oficiri bivše JNA i oružanih snaga prekodrinskih Srba drhtali su u strahu pred njima. Kada se u maju '92. general Momčilo Perišić, tada komandant Mostarskog korpusa, usudio da pita "Frenkijevce" ko ih je poslao u njegovu zonu odgovornosti, dobio je sledeći odgovor: "Znaš ti dobro, matori prdonjo, ko nas je poslao, a sad mi se gubi s očiju da te ne bih ja poslao u pm." Perišić je, kaže očevidac ovog događaja, postupio po naređenju. Zna se, takođe, da je upravo Frenki vedrio i oblačio u bivšoj Krajini, od organizacije "balvan revolucije" 1990. do kontrole na VBR "Orkan" i raketama zemlja-zemlja tipa "Luna" 1995. Jedinica je rasformirana u Martu 2003 posle atentata tadasnjeg premijera Zorana Đinđića. Iako mnogi neznaju gde je i sta sada radi "Jedinica" mnogi je propoznavaju u novoj jedinici pod nazivom "Protiv Teroristicka Jedinica" ili PTJ. PTJ je popunjen gotovo %90 od pripadnika bivse JSO i skoro sav vojni arsenal JSO sada pripada novoj jedinici(PTJ) Tags: Srbija Bosna Republika Srpska Krajina Milosevic Arkan Hrvatska Ratko Mladic Serbia Izadbegovic Alija Fikret Abdic JSO |
Seiten: 1 2 3 4 5 6 7 8